ஏழையின் ஏக்கம்
வயதான அம்மா
தாடியை வளர வைத்திருக்கும் அப்பா
கல்யாண வயதில் அக்கா
அரசு கட்டித் தந்த காலனி வீடு
விட்டு விட்டு எரியும் மின் விளக்கு
சல்லடை போல் ஓட்டைகளை சுமந்து நிற்கும் கதவு
எந்த நிமிடமும் விழுந்து விடும் என நினைக்கும் சுவர்
உறவுக்கு ஆள் இருந்தும் உலைக்கு அரிசி இல்லை
வயலில் பருத்தி எடுக்க சென்ற அண்ணன் எப்ப வருவான் என்று
உடுத்த உடை இன்றி வாழ்க்கைக்கு விடை தேடி
வழிமேல் விழி வைத்து காத்திருக்கும் என் நிலைமையை
இந்த கவிதையில் புதைக்கிறேன்
தாடியை வளர வைத்திருக்கும் அப்பா
கல்யாண வயதில் அக்கா
அரசு கட்டித் தந்த காலனி வீடு
விட்டு விட்டு எரியும் மின் விளக்கு
சல்லடை போல் ஓட்டைகளை சுமந்து நிற்கும் கதவு
எந்த நிமிடமும் விழுந்து விடும் என நினைக்கும் சுவர்
உறவுக்கு ஆள் இருந்தும் உலைக்கு அரிசி இல்லை
வயலில் பருத்தி எடுக்க சென்ற அண்ணன் எப்ப வருவான் என்று
உடுத்த உடை இன்றி வாழ்க்கைக்கு விடை தேடி
வழிமேல் விழி வைத்து காத்திருக்கும் என் நிலைமையை
இந்த கவிதையில் புதைக்கிறேன்