तुला सवय होती, खूप खूप बोलण्याची....
ती सुरुवातच होती, नव काही शिकण्याची....
तरीही सवय नव्हतीच, कुणाकडून काही ऐकण्याची...
तुला सवय होती, खूप खूप बोलण्याची....
आणि मला अबोल, शांत राहण्याची...
तू हसायचीस मला, आणि काहीतरी बोलायची...
मी मात्र आपल्याच धुंदीत, तू बेफिकिरीने जगायची...
मग तू चिडायची, आणि माझ्यासोबत भांडायची...
मला नव्हते उमगत, तू भांडायची कि बोलण्यासाठी झुंजायची...
दिवस सरले यातच, तू पाहत राहिलीस...
रागावलीस, चिडलीस आणि सरते शेवटी विसरलीस...
मी माझ्याच वर्तुळात गोल गोल फिरत राहिलो...
ते वळण आठवताना मनातच श्वास मोजत राहिलो...
© SURYAKANT_R.J.
तरीही सवय नव्हतीच, कुणाकडून काही ऐकण्याची...
तुला सवय होती, खूप खूप बोलण्याची....
आणि मला अबोल, शांत राहण्याची...
तू हसायचीस मला, आणि काहीतरी बोलायची...
मी मात्र आपल्याच धुंदीत, तू बेफिकिरीने जगायची...
मग तू चिडायची, आणि माझ्यासोबत भांडायची...
मला नव्हते उमगत, तू भांडायची कि बोलण्यासाठी झुंजायची...
दिवस सरले यातच, तू पाहत राहिलीस...
रागावलीस, चिडलीस आणि सरते शेवटी विसरलीस...
मी माझ्याच वर्तुळात गोल गोल फिरत राहिलो...
ते वळण आठवताना मनातच श्वास मोजत राहिलो...
© SURYAKANT_R.J.